Առաջարկում ենք վերընթերցել ․․․ Իմ մահվան օրը կիջնի լռություն, Ծանր կնստի քաղաքի վրա, Ինչպես ամպ մթին կամ հին տրտմություն, Կամ լուր աղետի` թերթերում գրած: Ծանոթ կնոջ պես այրի կամ դժբախտ, Բարեկամուհու նման տխրատեսք, Լուրը կշրջի փողոցները նախ, Ապա կմտնի դուռ-դարպասից ներս…
Հայաստանում դպրոցների ավարտական վկայականներն այս տարվանից թվայնացված են լինելու, ասաց ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի փոխնախարար Ժաննա Անդրեասյանը ԱԺ ԱԺ գիտության, կրթության, մշակույթի, սփյուռքի, երիտասարդության և սպորտի հանձնաժողովի նիստում ՝ անդրադառնալով պատգամավորների հարցերին:«Բազում երկրներում, որտեղ շատ ավելի զարգացած վարչարարություն կա, շատ վաղուց դադարել են կնիք օգտագործել: Մեզ մոտ, օրինակ, այս տարվանից ատեստատները թվայնացված են լինելու:
Ի գիտություն. Դպրոցի ավարտական վկայականներն այս տարվանից կլինեն թվայնացված Read More »
Գրքի տոնին ընդառաջ Առաջարկում ենք կարդալ․․․ Ա՜խ էդ հեքիաթները՝ մանկուց մեզ ծանոթ առաջին կախարդական, չտեսնված պատմությունները՝ երբեմն էնքան արտառոց, եթե չասենք՝ սարսափազդու, որ շատերիս հիշողության ծալքերից առայսօր համառորեն վեր են հառնում, նորանոր հարցեր ծագեցնում իրենց խոստումնազանց այցերով (կմեծանաս՝ կմոռանաս) ու խոստումնալից բացերով։ Հենց այդ այցերն ու բացերն են, որ ներշնչել են Քանինգհեմին…
Ընթերցողի սեղանին է Վաղարշակ Մադոյանի «Մեր սերնդի ճակատագիրը» ժողովածուն, որն ընդգրկում է հեղինակի այն ստեղծագործությունները, որոնք կարելի է համարել նրա արձակի անկյունաքարերը: Հեղինակը գտել է իր աշխարհը, հերոսների շրջանը և համարձակորեն մտել է կյանքի հորձանուտը: «Մեր սերնդի ճակատագիրը» վեպ-ժամանակագրության թեման 1990-ականների իրականությունն է, որն արտացոլում է պատմական-քաղաքական բարդ անցումները` Արցախյան պատերազմից մինչև անկախ պետականության հաստատում,
Հայրի՛կ, քո ամբողջ կյանքը ոգեշունչ պարտությունների ու փառավոր ձախողումների մի շարան է: Հայաստանում դեռ մանկուց ըմբոստ բնավորությանդ պատճառով մի քանի դպրոցներից հեռացումներ, գաղափարներիդ պատճառով կիսատ թողած բարձրագույն կրթություն, անպատասխան մնացած մանկական և մերժված պատանեկան սերեր, չստացված առաջին ամուսնություն, բաժանում, ձեռնարկատիրական գործունեության փորձի համար դատապարտում, հետո հայրենիքից հեռացում, օտար ափերում տարագիր կյանքի նվաստացուցիչ ամիսներ, տարիներ, զրոյից
Մեջբերումներ «Աշնան արև» գրքից Հեղինակ՝ Հրանտ Մաթևոսյան Լավերը շուտ են մեռնում: Վատերը տնքտնքում են ու չեն մեռնում … .Կյանքը մի անգամ է տրվում, պետք է կենտրոնում լինել, կյանքը վայելել, դա է մնում: Ինչ վայելում ես, այն էլ հետդ ես տանում: Թեկուզ լավ արարքներիդ համար արձան կառուցեն, քեզ համար ոչինչ չի փոխվում… Ապրուստի գլուխն էլ հողեմ,
Մեր համալսարանում այս պահին սովորում է պատերազմի մասնակից 23 հերոս։ Նրանք մեր հպարտությունն են, ու բանակի ուժը՝ նրանց նման անվախ ու քաջ հերոսներով է չափվում։Մեր խաղաղ առավոտների, մեր կյանքի համար շնորհակալ ենք քեզ՝ երկրում ու երկնքում ապրող հերոս։Մեր համալսարանում այս պահին սովորում է պատերազմի մասնակից 23 հերոս։ Նրանք մեր հպարտությունն են, ու բանակի ուժը՝ նրանց
Այսօր Պարույր Սևակի ծննդյան օրն է: Եվ ինձ լսելով՝ Կարող են ասել. «Գժվե՞լ է, ի՜նչ է». Իսկ ես էլ կասեմ. «Այո՛, գժվե՜լ եմ, Ինչո՞ւ չգժվել»: Իսկ գժվելով չե՞ն սիրում ու ատում: Իսկ գժվելուց չէ՞ փայտը ճարճատում: Առանց գժվելու՝ չկա՛ շահած մարտ: Առանց գժվելու՝ չե՛ն ծնի նոր մարդ: Մինչև չգժվի՝ ջուրը չի՛ եռա, Կեղև չի պատռի
ՀՀ Սահմանադրությամբ հայ ժողովրդին տրված է ամենայն ազատություն, բայց իրականում այն չկա, քանի որ ապահովված չէ համապատասխան օրենքներով։ Խելացի քաղաքագետներն ու տնտեսագետները բացատրում են դա նրանով, որ Հայաստանում դեռ գործում է վայրենի կապիտալիզմը, իսկ զարգացած կապիտալիզմին հասնելու համար տարիներ են պետք։ Հայ մարդը այս դեպքում հանում է գլխարկը, երեսը խաչակնքում և ասում․ «Էշ մի սատկի,
